Wat kan je doen tegen (angst voor) kanker?

door | interVentie, interVentie Les 7

Sinds Corona lijkt er een ommezwaai plaats te vinden die zich afwebdt van het narratief, dat is het verhaal dat de overheid aan de man probeert te brengen ten opzichte van de waarheid. In coronatijd ging het over de informatie over vaccinatie die Hugo de Jonge verkondigde, terwijl steeds meer mensen inzien dat dat gebaseerd was op leugens en bedrog. Dat geldt in het algemeen ook hoe mensen aankijken tegen de allopathische zorg of verdienmodel. In deze blog gaat het over hoe er met kanker wordt om gegaan.

https://www.youtube.com/watch?v=wR6e-8yUaug

Wat is het?

Kanker is één van de ziektes die steeds meer om zich heen slaat. Dat betekent dat steeds meer mensen deze ziekte krijgen en er ook steeds meer mensen aan doodgaan. Ik heb zo het gevoel dat de angst voor het krijgen van kanker op #1 staat van alle ziektes. Dat is ook best begrijpelijk, want het bestrijden van ziekte met onnatuurlijke, chemische en slopende middelen als chemo, bestraling en operatie lijkt onlogisch, zeker gezien het uitgangspunt van deze website: alles wat het immuunsysteem versterkt, is gezond; alles wat het verzwakt is ongezond!

Een stukje geschiedenis

Het is alweer meer dan 50 jaar geleden dat de Amerikaanse president Nixon openlijk de oorlog aan deze ziekte verkondigde. Sindsdien is er wel steeds meer geld opgehaald om meer onderzoek te doen naar deze ziekte, maar het resultaat is niet om over naar huis te schrijven; het aantal mensen dat aan kanker is overleden is in rap tempo gestegen. Aan de andere kant zijn de prijzen van de nieuwe kankermedicijnen in even rap tempo gestegen. Het lijkt een doodlopende weg en dat is het ook als je blijft vertrouwen op de allopathische zorg.

De publieke opinie

De blik van de meeste mensen gaat niet verder dan dat. Ze weten dan ook niet beter dan dat de enige manier is om van ernstige ziektes af te komen. Net als veel mensen ook niet weten wat er allemaal in hun in de supermarkt gekochte eten zit, net zo weten ze ook niet waarvan die medicijnen zijn gemaakt en wat die behandelingen met je doen. Omdat zij blind geloven dat een supermarktdirecteur of een fabrikant en de farmaceutrische industrie niet met opzet stoffen in ons eten stoppen waar je (ernstig) ziek van kunt worden. Ook weten ze niet dat er volgens cijfers van het RIVM in Nederland 11 miljoen mensen chronisch ziek zijn: dat je samengevat in leven wordt gehouden door wekelijks een zak synthetische medicijnen, waardoor je langzaam maar zeker steeds zieker wordt. Is het niet vreemd dat Hugo de Jonge maar één oplossing zag, vaccinatie en er in die hele cmapagne geen woord is gesproken over alternatieven, zoals een gezond eetpatroon en leefstijl.

De andere kant van de medaille

Daarom is het goed om kritisch te kijken naar hoe de allopathische zorg, de zorg die ons in Nederland – en in de meeste andere landen – wordt geboden en mogelijke gezonde alternatieven. Het gaat tenslotte om jouw gezondheid en levensverwachting. Wat zijn de uitgangsputen en de doelen van deze manier van zorg verlenen en de alternatieven? Om te beginnen is het niet de bedoeling van deze zorg om te genezen. Dat lijkt gek, maar sla het maar na. En gek is het ook niet, want deze zorg is een verdienmodel (zie mijn blog over JD Rockefeller). Nogmaals, het gaat om jouw gezondheid en dan wil je daar toch alles over weten? Gebruik dus je gezonde verstand!

Gezien de manier waarop ze jou, als je ernstig ziek bent, behandelen, zou er al een belletje moeten gaan rinkelen: chemo, bestraling, operatie en synthetische medicijnen. Dat staat haaks op het belangrijkste uitgangspunt van Chronisch Gezond: we worden ziek omdat ons immuunsysteem is verzwakt. Aangezien ons immuunsysteem juist is bedoeld om ons beter te maken, is het logisch dat een verzwakt immuunsysteem de belangrijkste reden is dat we ziek worden, 11 miljoen mensen chronisch ziek.

Als je dan ook nog weet dat ongezonde voeding, een ongezonde levensstijl en onnatuurlijke medicijnen daar een belangrijke rol bij spelen, is één en één twee. En zou het niet veel logischer zijn dat het doel van onze zorg genezing zou moeten zijn. Goed, de behandelingmethoden en -middelen zijn allemaal gebaseerd op onnatuurlijke, chemische middelen en behandelingen. Hoe kan je verwachten dat lichaamsvreemde stoffen ons lichaam beter kunnen maken. We weten immers wat het lichaam met deze lichaamsvreemde stoffen, stoffen die het lichaam niet herkent als voeding en het dus niet weet wat ermee te doen, doet; het slaat ze voorlopig op in de buikholte, rond onze vitale organen. Op termijn barst daar de bom en we worden ernstig ziek. 11 Miljoen mensen gingen je voor.

Als – en dat inzicht wordt door steeds meer mensen gedeeld (o.a. wetenschappers – ongezonde voeding en een ongezonde leefstijl de belangrijkste oorzaken zijn van de om zich heen slaande ziektes, is het dan ook niet daar dat we de oplossing moeten zoeken, namelijk gezonde voeding en leefstijl. Daar hoor je Ernst Kuiper niet over. Dat is één: de allopathische zorg wil je niet beter maken, want dan gaat de geldkraan dicht. Iemand die niet ziek is, brengt immers geen geld in het laatje. Eigenlijk is dit de belangrijkste reden om heel kritisch te kijken naar deze manier van omgaan met ziekte; als je weet dat dit een verdienmodel is, kijk dan ook nog eens kritisch naar deze zorg.

Een tweede uitgangspunt van deze zorg is dat ze ons lichaam in vele deeltjes heeft opgedeeld in plaats van dat ze naar het lichaam kijken  als één geheel. Alles wat in het lichaam gebeurt, heeft met elkaar te maken, dus moet je er ook zo naar kijken. Als je bijvoorbeeld borstkanker hebt, wordt er alleen gekeken naar deze plek (de borst), terwijl er talloze andere oorzaken en dus plekken in het lichaam een rol kunnen spelen. Daarom lopen er zoveel dokters rond in een ziekenhuis: ieder heeft zo zijn of haar organ of ziekte, iedereen zit op zijn of haar eigen eiland. Dat gedlt ook voor onderzoeken, die gaan niet over de verbanden, maar om over één orgaan of ziekte. Waar denk je dat al die miljardeen naar toe gaan? En ik zie al, sinds Nixon de oorlof verklaarde aan kanker is er bitter weinig veranderd: ja, er gaan steeds meer mensen dood aan deze ziekte en de prijzen voor medicijnen en de zorgverzekering stijgen per jaar.

Wat nog meer?

De allopathische zorg schenkt geen aandacht aan voeding en aan leefstijl, terwijl we zojuist zagen dat die juist een belangrijke rol spelen bij ziek worden of gezond zijn. Ook geestelijke, emotionele problemen zoals trauma’s kunnen ermee te maken hebben. Ook daar schenkt deze zorg geen aandacht aan als het gaat om kanker. Dat zie je eveneens terug in onderzoek. Elk onderzoek naar kanker staat op zichzelf: borstkanker, darmkanker, eileiderkanker, etc. Het is daarom niet zo gek dat er sinds Nixon weinig vooruitgang is geboekt. Dat heeft allemaal te maken met het verdienmodel van deze zorg. Die onderzoeken kunnen ze tot sint juttemis blijven doen, zonder dat dat beter wordt. Als je verstoppertje speelt en degene die jij zoekt, is verstopt op een plek waar jij niet zoekt, ga je diegene niet vinden.

Maar er zijn meer aanwijzingen dat de allopathische zorg weinig op heeft met jouw gezondheid; voor je kan betekenen: neem de tien. Als je weigert om holistisch te kijken naar een gezondheidsprobleem, en je dus vastklampt aan één oorzaak en maar vier behandelingen ter beschikking staan, die ook nog eens lichaamsvreemd zijn, hoe kan je dan verwachten dat je weer gezond wordt. Het is dat ons lichaam in principe zelfhelend is, anders was het nog veel erger. Zelfhelend betekent dat het lichaam heel goed voor zichzelf kan zorgen, als jij het goed behandelt. Dat betekent dat je lichaam, als je gezonde voedingsproducten eet, met daarin lichaamseigen stoffen, zichzelf middels het immuunsysteem beter maakt. Het lichaam kijkt daarbij niet naar de borst, de darmen of de eileider, het kijkt naar de plek waar de ziektekiemen binnenkomen en elimineert die voordat ze kwaad kunnen doen. Nogmaals: daarom zijn er in Nederland elf miljoen mensen chronisch ziek!

Maar wat misschien wel het ergste is, is de allopathische zorg de enige partij is die het recht heeft om een diagnose te stellen, die bepaalt wat de protocollen zijn, die bepaalt wanneer een arts buiten zijn boekje gaat. Die met andere woorden niet verder kijkt dan zijn eigen neus lang is, die voor jou bepaalt dat dit het is. Hoewel er tal van andere manieren zijn om naar ziekte te kijken, die vaak veel betere resultaten boeken dan de allopathische zorg, weet vrijwel niemand daarvan. Ze kennen wellicht de naam van de geneeswijze, maar doen daar niets mee. Omdat het dururder is, nauwelijks vergoed wordt door de verzekering, ze niet weten wat die voor hen kan betekenen, etc. Ze varen, net als in de Coronatijd, blindelings op de allopathische zorg en de overheid die de regels bepaalt.

Wat kan je er zelf aan doen?

Ik zeg niet dat je mij op mijn blauwe ogen (want die heb ik) moet geloven, ik zeg ook niet dat wat ik zeg de enige waarheid is, maar ik zeg wel: ‘Gebruik je gezonde verstand! Zoek uit wat je behandeling inhoudt, zoek uit wat er in de medicijnen en vaccinaties zit en lees over de gevolgen die dat voor jou kan hebben. Gelukkig openen steeds meer mensen hun ogen en oren. Dat is mooi. Maar als je ‘verslaagd’ bent aan de manier waarop je ouders met ziekte omgingen, is het verdomd lastig om daar verandering in te brengen.

Dus wat kan je het beste doen: kennis verzamelen, mensen beoordelen die er iets over zeggen, dingen uitproberen net zo lang tot jij voor jezelf weet wat het beste voor je is. Ik heb er heel lang over gedaan, maar de pillen tegen maagzuur hoef ik al een tijdje niet meer te slikken, simpelweg omdat ik daar – door een andere manier van eten: minder eten, beter kauwen en vrijwel alleen gezonde voeding – nu vanaf ben. Mijn advies: neem de regie over je eigen gezondheid en levensverwachting. Wat vijnd jij logisch?